کانال تلگرام شوکا

کانال تلگرام استودیو شوکا راه اندازی شد

شما می توانید با عضویت در این کانال تلگرامی مطالب جامع عکاسی از قبیل آموزش عکاسی در شاخه های مختلف ، عکاسی پایه ،مقدماتی و متوسط ، پیشرفته و حرفه ای ، شناخت تجهیزات ، اصول نقد ، نقد عکس ، نمایش آثار برتر جهان و  ....

همچنین دهه ها فیلم های آموزشی را ببنید و از ساعتها مطالب آموزنده این کانال بهره ببرید .

برای عضویت در این کانال لطفا بر روی لینک زیر کیک نماید

عضویت در کانال استودیو شوکا

اگر قدتان بلند نیست، لباس پرنسسی نپوشید

لباس های پرنسسی بیشتر برای عروس خانم های قد بلند مناسب اند چون دامن این لباس ها خیلی پف دار است و خودبه خود قد شما را کوتاه تر جلوه می دهد. بنابراین اگر شما ریزنقش هستید یا قد چندان بلندی ندارید، بهتر است به کمک خانم صاحب مزون به دنبال مدل هایی بگردید که به اندام شما مثل شمع بنشیند. اگر کسانی که قد کوتاهی دارند، در شب عروسی لباس های پف دار بپوشند، کوتاه تر به نظر می رسند. اگر خیلی ظریف و کوچک باشید، در لباس عروس های حجیم و پف دار گم خواهید شد. اگر ریزنقش و چندان قدبلند نباشید، لباس عروس های بلند و ماکسی شما را قدبلندتر نشان می دهد.

سایز لباس ، بین تولید کنندگان مختلف متفاوت است و یک روش استاندارد بری تعیین سایز لباس وجود ندارد. منظورم این است که مثلا ممکن است سایز 40 یک لباس مارک "الف" ، با یک لباس سایز 40 مارک "ب" از نظر اندازه متفاوت باشد. بهتر است لباس را بپوشید و یا اگر از طریق اینترنت خرید می کنید ، اندازه دورسینه ، دور کمر و دورباسن خود را با لباس تطبیق بدهید تا اطمینان حاصل کنید که لباس اندازه شماست و بعد نسبت به خرید آن اقدام کنید.

برخی از مدل های لباس عروس، یک قسمت تزئینی وجود دارد، نظیر یک پاپیون و یا چیزی شبیه به یک روبان یا کمربند و... که جهت جلوه دادن به لباس عروس استفاده می شود. در هنگام انتخاب لباس عروس، دقت کنید که این قسمت تزئینی، در کجای لباس است. اگر شما ریزنقش هستید این قسمت تزئینی نباید در قسمت های پایین تنه شما باشد چرا که شما را کوتاه تر نشان می دهد. برای خانم های ریزنقش هرچه این قسمت بالاتر از کمر لباس عروس باشد کمک می کند که شما قدبلند تر به نظر برسید.

عکاسی خلاقه چیست

هنر عکاسی" مثل هر هنر دیگری، نمی تواند فارغ از کیفیات خلاقه باشد. بنابراین آنچه به سهو و یا به پیروی برخی جشنواره های خارجی و از طریق ترجمه با عنوان "عکس و عکاسی خلاقه" وارد دسته بندی ها و ژانرهای عکاسی مسابقات و جشنواره ها و نمایشگاه ها شده، خالی از اشکال نیست. اما به هر حال با رواج و تثبیت این اصطلاح، به منظور ایجاد زبان مشترک و قابل فهم اهالی این حوزه و جلوگیری از سردرگمی عکاسان جوان و برگزارکنندگان، چاره ای غیر از اهتمام بر تعریف جامع و معرفی آن باقی نمی ماند. به طور مثال در تعریف انجمن عکاسی آمریکا (PSA) از "عکس خلاقه" به تغییر واقعیت و تغییر مشهود در فرم، شکل، رنگ طبیعی و یا ترکیبی از این سه عامل اشاره شده است. اما به نظر نمی رسد این نوع تعریف از جامعیت و فراگیری کافی برخوردار بوده و برای مدت ماندگاری قابل رجوع باشد.

آنچه از ترکیب "عکاسی خلاقه" (Creative Photography) اراده می شود (یا شاید بهتر باشد که اراده و پیشنهاد شود) در اولین مواجهه؛ معمولاً مربوط به عکس هایی است که در آن ذهنیت بر عینیت غلبه دارد. بنابراین وجه استنادی عکس، تا جایی که متهم به جعل نباشد، برخلاف ژانرهایی مثل عکس های طبیعت، ورزشی، خبری، اجتماعی، پرتره، معماری و...، شرط لازم و واجب محسوب نمی شود. اگر چه می تواند در همه این فضاهای مرسوم عکاسی واقع شود. اگر به طور معمول "عکاسی" تلاشی است برای نمایش حقیقتی واقعی و یا یافتن و پرداختن نمونه های عینی و بیرونی از دریافت اندیشه و ذهنیت عکاسی، "عکاسی خلاقه" نوعی القای فضای ذهنی است با ساخت تصاویری که مبتنی بر عکس و عکاسی، اما با استفاده نامحدود و تازه از هر ابزار و ترفند و شیوه تکمیلی است.

همچنین از منظری دیگر؛ "عکس خلاقه" تجربه و تلاشی است که دایره تعریف عکس و عکاسی را نسبت به دوره پیش از خود، توسعه می دهد و نگاه تازه ای از هنر عکاسی را برای مخاطب قابل باور می کند. به عبارت دیگر "عکس خلاقه" عکسی است که پیشتر و به طور معمول از طرف اکثریت مخاطب و جامعه تئورسین عکاسی، قاطعانه جزء هنر عکاسی محسوب و مقبول نشده بود. به عنوان مثال در دوره ای که عکاسی تنها به عکس از طبیعت و یا پرتره های خشک اشراف و دربار و... محدود می شد، عکاسی کردن از مردم عادی کوچه و بازار و مشاغل و... که نگاه متفاوت و تازه ای به گستره مشغولیات و تعهدات هنر عکاسی و شکلی از خرق عادت بود، در قیاس با تعریف مرسوم عکاسی زمانه خود، عکاسی خلاقه شمرده می شد. یا اولین نمونه های فتومونتاژ را (چه در آتلیه های دستی و سخت افزاری ساخته می شد و چه با استفاده از پردازش در انواع نرم افزارهای رایانه ای) در دوره خود باید در گروه عکس های خلاقه جای داد. اولین عکس های رنگی را ـ در حالی که اغلب عکاسان متعصب، رنگ را عامل زائدی در عکس می دانستند ـ باید عکس های خلاقه آن دوره محسوب کرد. حتی زمان، مکان و نحوه ارائه و نمایش عکس هم می تواند از این دست عوامل باشد. ورود به موضوعات و فرض وظائف جدیدی که پیشتر مربوط به حوزه عکاسی هنری نبوده، زوایای دید بدیع، شگردهای نوآورانه چاپ، استفاده از تکنیک های جدید یا متفاوت عکاسی که قبل از آن موجب تردید در اصالت عکس یا ناآشنا قلمداد می شده؛ مثل اولین عکس های هنری که با عکاسی IR (مادن قرمز) و Xray انجام شد، شکستن توجیه پذیر قواعد فنی و زیبائی شناختی عکاسی که پیشتر، قطعی و بدون استثناء لازم الاجرا بوده؛ مثل عدول از سنت ها و استانداردهای نورسنجی و سرعت شاتر و فوکوس و هندسه و ترکیب بندی های کلاسیک و استفاده ابداعی از فیلتر و... که در خدمت بیانی تازه و تعمیق مفهوم عکاسی انجام می شود، شاید از بدیهی ترین مصادیق "عکس خلاقه" باشد. این رویکرد شاید زیر عنوان عکاسی تجربی (Experimental Photography) به معنی عکاسی مبتنی بر تجربه های جسورانه، سنت گریز و ساختارشکن، برای دستیابی به راه های تازه عکاسی، مناسب تر باشد.

به طور خلاصه؛ "عکس خلاقه" و "عکس تجربی"، مجاز کردن آگاهانه و هدفمند غیرمجازهای کهنه عکاسی است. تغییر و تطوری که در نهایت موجب توسعه بیان عکاسی و ارتقاء کیفیات و تنوع بصری عکس می شود.

سعید فلاح فر

 

6 توصیه برای عکاسی معماری

آرایشی مناسب برای عکس گرفتن

آمادگی انگیزه و تخیل در عکاسی

 

آتلیه عکس و فیلم شوکا کرمانشاه

جایگاهی که عکاسی در عرصه هنر

تأثیر پیدایش عکاسی بر روند ادامه ی نقاشی را نمی توان کتمان کرد. می توان ادعا کرد که عکاسی در زمینه هایی به صورت غیر مستقیم از نقاشی حمایت کرد و به نقاشان این اجازه را داد که تصویری از طرحهای خود را داشته باشند تا سر فرصت در آتلیه یا محل کار خود با ذهنی بازتر و آرامش بیشتری به خلق اثر خود بپردازند.

تأثیر پیدایش عکاسی بر روند ادامه ی نقاشی را نمی توان کتمان کرد. می توان ادعا کرد که عکاسی در زمینه هایی به صورت غیر مستقیم از نقاشی حمایت کرد و به نقاشان این اجازه را داد که تصویری از طرحهای خود را داشته باشند تا سر فرصت در آتلیه یا محل کار خود با ذهنی بازتر و آرامش بیشتری به خلق اثر خود بپردازند. همچنین بطور مستقیم زمینه هایی در نقاشی ، مانند پرتره را تصاحب کرد و دامنه کار آن را گسترش داد.
بطور مثال در حالی که فقط عده ی محدودی توانایی صرف زمان و هزینه ی مدل نقاشی شدن را داشتند ،عکاسان استودیویی می توانستند مشابه همین خدمات را خیلی ارزانتر در دسترس همگان قرار دهند.

از اواسط قرن نوزدهم عکاسی استودیویی در طبقات مرفه و همچنین عکاسی توریستی و خیابانی رواج پیدا کرد . اما نقاشی پرتره هنوز توسط قشر مرفه و اشراف زاده با وجود هزینه ی زیاد آن مورد استقبال قرار می گرفت. اما هنر عکاسی اجازه می داد که تعداد بیشتری از مردم بتوانند تصویری از خود شان داشته باشند. از آن گذشته عکاسی قابلیت بازنگری در طبیعت را برای هنرمندان فراهم کرد. عکاسی بیشتر از نقاشی در شبیه سازی موفق به نظر می رسید و همچنین قابلیت شکار لحظه ها را فراهم می کرد که نقاشی از انجام آن عاجز بود.
عده ای بیان می کر دند :

عکاسی امکان تجربه ی شیوه ای از نقاشی را که بتواند حس لحظه ای و پاساژ نور را به تصرف در آورد به نقاشان امپر سیونیست داد.

این که عکاسی بار به تصویر کشیدن صرف را از شانه های نقاشی برداشت و به آن اجازه داد که کارکردی فراتر داشته باشد یک حقیقت محض است.

در ابتدا رابطه ی در حال پیشرفت این دو رسانه بیشتر به یک رابطه ی همزیستی شباهت داشت. ولی کارکرد دیگری که عکاسی توسط آن به گسترش هنر کمک کرد ، توانایی آن در دوباره به تصویر کشیدن فرم های مختلف هنر بود.

دیگر نیازی برای سفر کردن به فلورانس یا مصر برای تماشای نقاشی ها یا آثار باستانی و معماری کلاسیک آنها نبود. مردم می توانستند با شرکت در یک کنفرانس همراه با اسلاید شرکت کنند یا از نمایشگاهی بازدید کنند تا آثار دوباره خلق شده – به تصویر کشیده شده – توسط عکاسی را تماشا کنند.

امروزه قابلیتهای رایانه ای به ما این امکان را می دهد که به دور یک اثر نقاشی یا مجسمه سازی شبیه سازی شده بچرخیم و آن را از تمام زوایای ممکن مشاهده کنیم .

به همین دلیل امروزه یک عکس سیاه و سفید دو بعدی – به عنوان وسیله ای برای نشان دادن یک اثر هنری – شاید بسیار ناتوان و محدود به نظر برسد اما در آن زمان امکان مشاهده ی آثار هنری مختلف را فراهم می کرد که این امر بسیار حائز اهمیت بود. عکس ها نه تنها آثار هنری را بازسازی یا شبیه سازی می کردند بلکه خود نیز با به وجود آوردن تصاویری بر اساس قواعد به ثبت رسیده ی هنر های زیبا تجلی گاه هنر بودند.

مطالعه ی مقایسه گر پیتر گالاسی (Peter Galassi)درسال ۱۹۸۱ که در نیویورک بین عکس ها و نقاشی هایی که در یک سبک قرارمی گرفتند انجام شد توجه ما را به همبستگی در اصول زیبایی شناسی در هر دو هنر ، از جمله تشابهاتی از لحاظ ترکیب بندی جلب می کند.

در اواخر قرن ۱۹ میلادی عده ای از عکاسان انجمن عکاسان بریتانیای کبیر که در دهه های ۷۰و۸۰ قرن ۱۹ بیشتر بر علم وتکنو لوزی عکاسی تاکید داشتند از این انجمن جدا شده و گروه مستقلی را تشکیل دادند.
این عده که توسط هِنری پیچ رابینسون (Henry Peach Robinson) رهبری می شدند گروهی به نام حلقه ی پیوسته یبرادری (Linked Ring Brotherhood) را تشکیل دادند.رابینسون چنین بیان کرد: باید به مخالفان سرسخت عکاسی به عنوان هنر زیبا تاکید شود ، تصاویری که توسط عکاسان مختلف از یک ابژه گرفته می شود با هم متفاوتند. این تفاوت به آن دلیل نیست که این افراد از لنز یا مواد شیمیا یی مختلفی استفاده می کنند بلکه به دلیل آن است که در ذهن هر کدام از این افراد ، تفکری متفاوت با دیگری وجود دارد که همین تفکر بر روی عکسی که ثبت می کنند منعکس می شود.
بعد ها نیز عده ای که پیکتوریالیست یا تصویر گرا لقب گرفتند تصاویری را ارائه کردند که اغلب آنها دارای فوکوسی کاملا واضح یا شارپ نبودند و بیشتر این عکسها با مضامین مجازی همراه بود که اغلب به اسطوره ها و افسانه های سنتی اشاره داشتند.
عضویت درگروه حلقه ی پیوسته برادری بعدها به صورت بین المللی درآمد. بدین ترتیب که عکاسان عضو سایرگروه های جدایی طلب در اروپا و آمریکا نیز به عضویت در این تشکیلات دعوت می شدند.

در فرانسه اولین نمایشگاه گروه کلوپ عکس پاریس که تازه تشکیل شده بود در سال ۱۸۹۴ برگزار شد. در آلمان (هامبورگ) عکاسی هنر شناخته شد.

شعبه ی عکاسی نیویورک که توسط آلفرد استیگلیتز (Alfred Stieglitz) (یکی از اعضاء گروه حلقه پیوسته) پایه گذاری شد تا سال ۱۹۰۲ به ثبت نرسید.اهداف این شعبه بر قابلیت های احساسی رسانه عکاسی تاکید داشت که بیشتر از خصوصیات جنبش های هنری اروپایی به شمار می آمد، اما حق عضویت مخصوص آمریکا بود.

استیگلیتز که قبلا تعدادی نمایشگاه از کارهای نقاشان اروپایی برگزار کرده بود تا امپرسیونیست را به جامعه هنری نیویورک معرفی کند ، در سال ۱۹۱۲نمایشگاهی در نیویورک در گالری خودش برپا کرد که شامل عکس های خودش بود (و همانطور کوربون،کلارنس و وایت) .تقریبا تمام کارهایی که نشان داده شد ،عکاسی محض یا خالص(Straight Photography)نامیده شد نه واژه ی عکاسی تنها .به نظر آنها عکاسی تنها دستکاری شده بود.

مدافعان عکاسی محض یا خالص احساس می کردند که با دستکاری کردن عکس – برای رسیدن به مضمونی که شاید با قلمو ی نقاشی بتوان آن را راحت تر یا بهتر بیان کرد- هنگام چاپ، خلوص رنگمایه و حتی مضمون عکس ،که فقط متعلق به رسانه عکاسی می باشد از دست می رود. این بیانیه به صور مختلف به طور صریحی اساس درک استیگلیتز از عکس به عنوان هنر را تشریح می کند.

او با مخالفت علیه دستکاری کردن عکس ـ عکاسی را از نقاشی جدا ساخت و آن را رسانه ای مستقل با قابلیت های منحصر به فرد و مخصوص خود معرفی کرد که همچون رسانه نقاشی قابلیت هنر بودن را داراست.

ماسک عسل و دارچین برای ترمیم پوست‌

تحقیقات پزشکی حاکی از آن است که «عسل» یک ماده موثر آنتی‌باکتریال است. این ماده آنتی‌باکتریال از رشد باکتری MRSA که عامل اصلی بروز و گسترش آکنه است جلوگیری می‌کند. برای رهایی از شر آکنه و جوش طرز تهیه یک ماسک طبیعی با عسل را به شما می‌گوییم. برای درست کردن این ماسک طبیعی به ۳ قاشق چایخوری عسل خام (عسلی که مستقیما از کندو بیرون آمده) و ½ قاشق چایخوری دارچین نیاز دارید. دارچین و عسل خام را با هم ترکیب کنید و روی پوست صورت بمالید. ماسک باید ۱۰ الی ۳۰ دقیقه روی پوست صورت شما بماند. خواص آنتی‌باکتریال و ضد میکروبی عسل و دارچین سبب می‌شود که به مرور و با تکرار استفاده از این ماسک جوش و آکنه صورت شما درمان شود. اگر پوست صورت شما حساس است ممکن است دارچین سبب التهاب پوست شما شود. پس بهتر است ابتدا این ماسک را روی پوست پشت دست امتحان کنید و اگر بعد از چند دقیقه پوست‌تان ملتهب و قرمز نشد آن را روی پوست صورت بمالید.

نکته: به دلیل این‌که دارچین یک ماده ضد‌میکروب قوی است بهتر است از این ماسک هفته‌ای یک بار برای ترمیم پوست استفاده کنید

 

با مراجعه به بخش مقاله های آموزشی بیشتر بخوانید

آتلیه عکس و فیلم شوکا کرمانشاه

اینستاگرام ما را دنبال کنید

استودیو فیلم و عکس شوکا با مجوز رسمی به شماره 307 از اتحادیه عکاسان و فیلمبرداران استان کرمانشاه 

آدرس : کرمانشاه سیمتری دوم چهار راه چاله چاله ساختمان دکتر اکبری طبقه دوم

تلفن و فکس : 38356022

تلفن تماس : 3295 131 0918  -  7395 928 0918

هر گونه کپی و نشر بدون مجوز از سایت ممنوع و پیگرد قانونی دارد

 
Top of Page